Poniewaz mialam maly wypadek,nie poszlam dzis do pracy.  Zostalam wypchnieta z autobusu i upadalm jak dluga, uderzajac ramieniem o trotuar, co bylo nader bolesnym przezyciem. NIe za bardzo moge teraz ruszac prawa reka i ramieniem, ale chyba przezyje :).

Siedzialam wiec w domu, glownie spiac po srodkach przeciwbolowych ale i ogladajac japonskie filmy i czasopisma...jak to ja.

POniewaz za bardzo nie moge pisac, bo prawica boli jaki diabli, to wstawie troche fotek. Bedzie wiec w fotograficznym skrocie ;)...

Ksiazki dzis czytane, a czytam szybko...

Jak ktos ma na imie Banana, to nie moze byc osoba tuzinkowa :). I nie jest. Bardzo lubie ta ksiazke i w ogole pisarstwo Banany Yoshimoto. Ma klimat i jest doglebnie japonskie w duchu. Warto przeczytac. Ja czytam ta ksiazke czesto.

Inna autorka bardzo przeze mnie lubiana jest Amelie Nothomb,  Belgijka, ktora urodzila sie w Japonii. Jej ksiazka "Z pokora i unizeniem" jest mega slawna. A to inna jej powiesc, autobiograficzna... Szkoda mi jej Tokijskiego chlopaka...biedak, taki byl zakochany a ona tylko zaciekawiona egzotyka mlodzienca. Troche mnie to denerwuje, ale co robic...

no dobrze, tyle z literatury...a czytam tez nadal powiesc Mishimy...Forbidden Colours. Ogladalam albumy o wspolczesnej sztuce japonskiej...Mina Perhonen znaczy po finsku- ja motyl. Ale to nie finskie dzielo a japonskie. Pod imieniem Mina Perhonen ukrywaja sie japonscy artysci, dizajnerzy, projektujacy nowoczene tkaniny o ciekwaych wzorach, meble oraz odziez. Niezli sa trzeba im przyznac. Bardzo dobre wzornictwo. Podoba mi sie.

POdobnie jak ta modelka i jej wdzianko. Zabawne i sympatyczne nawiazanie do stylu przelomu 19 i 20 wieku. Ten kapelusik... :)

Ten pan lubi koty i mieszanie wzorow oraz Kiwaczka! Ubawilam sie jak to zobaczylam :). Japonczycy sa fanami KIwaczka, podobnie jak ja. Pamietacie KIwaczka? To ten stworek na drugiej sofie z wielkimi uszami. Z radzieckiej bajki, w ktorej byl jeszcze i Krokodyl Giena.

Cos z ryb...te z tagu zywnosci organicznej gdzies na japonskiej prowincji... czyli inaka.

Rybom towarzysza warzywa..i mamy obiadek.

ekologicznie i organicznie :)

Lubie japonska wies. Mieszkalam w malej wiosce jakis czas i pomagalam przy pracy w polu. Nie bylo lekko ale bylo wspaniale. Mala staruszka u ktorej mieszkalam uwielbiala mnie, bo nosilam wszystkie ciezkie kosze i mylam warzywa, kopalam w ogrodzie i karmilam kury, zbierajac tez jajka i ich nie rozbijajac przy okazj. A poza tym bylam prawdziwym blond gaijinem plci zenskiej i cala wioska zazdroscila Babci takiego dziwnego pomocnika :). Mialam wielkie wziecie u miejscowych mlodziencow, ale poniewaz byli hazukashii, czyli niesmiali, nikt mi sie nie wzial i nie oswiadczyl...o jaka szkoda ;). Bylabym pania ...moto i mieszkalabym gdzies w okolicach Nagoya.

ps. Uwaga! Jesli ktos jest  zainteresowany Japonia i chcialby tam pojechac, a przedtem pisac blog na specjalnej japonskiej stronie internetowej poswieconej wszystkiemu co japonskie i widziane z perspektywy gaijina, czyli obcokrajowca...niech wejdzie na ta strone internetowa, przeczyta i sie przylaczy wysylajac swoje namiary administratorowi. Oto link:

http://best100japan.com/

MNie sie ta idea podoba...